رایحه درمانی: عطر درمانی یا آروماتراپی
رایحه درمانی یا عطر درمانی استفادۀ درمانی از گیاهان است که بر اساس اسانسها پایهگذاری شده و به وسیلۀ روشهایی مانند ماساژ، کمپرس، اسپری، حمام، دوش، استنشاق و مواردی دیگر باعث تعادل و هماهنگی بین شرایط فیزیکی، روحی و روانی افراد میگردد. به بیان دیگر، استفاده از رایحه ها و روغنهای خاص برای رسیدن به یک میل فیزیکی یا حالت احساسی مطلوب یا کمک به درمان بیماریها را «رایحهدرمانی» یا «عطردرمانی» میگویند. رایحهدرمانی یکی از شاخههای پزشکی جایگزین یا همان آلترناتیو بشمار میرود. رایحهدرمانی شاخهای از طب گیاهی است که در آن از برخی روغنهای گیاهی، بهصورت استنشاقی یا همراه با ماساژ، بهصورت موضعی (حمام یا کمپرس)، استفاده میشود. استفاده از روغن عصارهای گیاهان برای حمایت و تعادل ذهن، بدن و روح و روان از جنبههای رایحهدرمانی است. بر اساس یک باور قدیمی روغنهای معطر میتوانند برای تسکین درد، کاهش اضطراب و به عنوان خوابآور استفاده شود. هر روغن از ترکیبات شیمیایی زیادی تشکیل شده و خواص درمانی ویژه به خود دارد. مانند آلدئیدها که به عنوان آرام بخش عمل میکنند و کتنها که میتوانند موکولیتیک باشند و ترپنها که عملی مانند کورتیزون دارند. این مواد شیمیایی (فنلها، کتنها، ترپنها) اگر به میزان زیاد مورد استفاده قرار گیرند یا در بیماران بدحال به کار گرفته شوند میتوانند ایجاد مسمومیت کنند. گاهی مسمومیت به عنوان یک تأثیر مضر ناشی از این روغنها میتواند به اشکال مختلف همانند سردرد خفیف یا میگرن شدید و وزوز گوش و سرگیجه تبدیل شود. این روغنها گاهی سبب اختلال در بویایی و مواردی چون تهوع، التهاب پوست و تپش قلب میشوند. بر اساس مطالعات موجود اکلیل کوهی باعث ایجاد صرع در افراد با سابقه فامیلی میشود. مطالعهای که بر روی ۹ بیمار مبتلا به آرتریت روماتوئید انجام شده نشان داده است که روغنهای معطر میتوانند سبب کاهش علائم این بیماری از جمله بهبود درد و بهبود خشک شدن مفاصل در فرد شود.
















